20/12/2006 - Evet
Boş gözlerle izliyorsun etrafında olup bitenleri, hani vardır ya, bir çizgi film karakteri gibi, sadece öfkelenince ve gerçek gücün ortaya çıkıyor. İşte o zaman önüne geçemiyor kimse, normal zamanlarında ne kadar sakin ve güçsüz görünsen de...
Dış görünüş aldatıcıdır diye boşuna söylememişler, aldatıcı olduğu kadar zorlayıcıdır da. Bir düşün, harcadığın zamanın ne kadarı doğru paket kağıdını seçmek ile geçti. Oysa içerisindeki hediye hatta düşüncesi bile daha önemli belki de. Bunun kararı tabii ki sana ait değil, o yüzden oyalanıp duruyorsun saatlerçe renkli fiyonkları şekle şemale sokmaya.
Diğer yandan şekilsizlik, bütün mükemmel olmamanın getirdiği hafiflikle seni rahatlatmaya yetmiyor. Değiştirebildiğin şeyleri değiştiriyorsun, değiştiremediklerinle yaşamaya çalışıyorsun. Oldukça zor olduğunu kabul etmek gerek, sonuçta başlangıçta hepimize dağıtılan oyun kartları belli. Doğru yer ve zamanda oynamak ise en önemlisi...
Kaybetmek ise seni sinirlendirmek için oldukça yeterli geliyor, etrafında saldırdığın adamların şaşkın yüz ifadelerini sadist bir öfke ile izliyorsun. Salgıladığın hormonlar ise seni savaşa çağırıyor resmen. Kabul etmiyorsun Mars'ın çağrısını ve emekli paşaları evlerinde rahat bırakıyorsun. Onlar ki çoğu zaman akıllarında kurdukları simulasyonları gerçekmiş gibi algılayıp kendilerini kandırıyorlar...
Bununla birlikte kandırmacanın olmadığı, herşeyin tamamen doğru olduğu bir dünyada, sıkıcı televizyon programlarından başka birşey olamayacağını düşünüyorsun. Belki de tamamen yanlış değil bu düşünce, peki herşeyin sıkıcı olmasının ne sakıncası var sence. Yaratıcılığın sonu mu demek bu, ya da aşkın...
Peki ya tanrı, acaba o da oturduğu mekandan olup biteni izlerken sıkılmayacak mı? Eğer seçimler ve sonuçlar dünyasındaysak herşeyin bir amacı olmalı demek bu.
Amaç ve sonuçlar her zaman uyuşmayacak elbet, ama senin için belirli bir zaman olacak ki ne amacın ne de sonucun farkedecek mutlu ya da mutsuz olmanda...
Diğer yandan mutsuzluk da bir yaşam biçimi diyerek kapatabilirsin de konuyu, seçim senin. İster bak, gör, dinle ve yarat; istersen boş gözlerle izlemeye devam et...
Olabileceklerdan ben mesul değilim!
|
