26/11/2005 - Mahzenden

Belki de daha 11 yaşındaydım. Sobanın üzerinde kızarmış kestane kokusu karşılamıştı eve girdiğim anda beni. Elimde, az önce sokaktaki bir çingene kadından almış olduğum sümbülleri tutuyordum. Sessizce salona doğru ilerledim. Annem koltuktaki yerinde oturmuş hafif hafif uyukluyordu, televizyon açıktı ama pek kayda değer bir şeyler olmadığı daha ilk bakışta anlaşılıyordu. “Öğretmenler günün kutlu olsun anneciğim” diyerek elimdeki çiçekleri ona uzattım. Gözleri önce hafifçe aralandı, sonra yüzüne kocaman bir gülümseme yayıldı, çiçekleri elimden alıp beni öperken onunda mor sümbüller gibi koktuğunu duyumsamıştım. Yumuşacık elleri yüzümü okşarken, gözlerinin hafifçe nemlendiğini görebiliyordum…

27/11/2005 - Başlıksız Yorum

Annemin yüzündeki gülümseme daha da yayildi bu yaziyi okurken... Tesekkürler!

Mathilde