6/7/2006 - Vandal

Gereksiz birçok kişilik arasından gene en çarpıcı olan giriyor görüş mesafene, gözlerinde gördüğün usanmışlık ve çok şey görmüşlük, hüzünlü bir şarkının kemanları gibi sıkıştırıyor ruhunu. Beklediğin aşkı daha çok bekleyeceğini anlayarak suratını asıyorsun, çünkü etraftaki saldırgan ruhların hepsinin amacı seni ele geçirmek. Öfke duyuyorsun her birine, yakıp yıkmak istiyorsun ama toplumun kabul etmeyeceği davranışlar bunlar, seni birey olarak değil bütünleşik yaşamın küçük bir üyesi olarak yetiştirmişler. Peki bu gerçekten doğru bir davranış mı diye sorguluyorsun kendini, birey olmanın neresi kötü, ceza olarak yalnız kalmak mı sonuçları… Boş veriyorsun olası mahkemelere, öfkeni başka kanallara yöneltiyorsun, dehşet saldığın yaratıklar ne olduklarını anlayamadan yok oluyorlar ve sen puslu gerçekliğin içerisinde yalnız başına cezanı beklemeye başlıyorsun. Beklemenin asıl ceza olduğunu sana söyleyen çıkmadığı için de hiçbir şey anlamadan bakınıyorsun etrafına.

2006-07-06 18:34:19 - bazen seyirci kalmak gerekebilir

boşvermek gerekir bazen etrafa bakınmak ve olanları izlemek gerekir öylece..:o)

dungeon